VN afgelopen woensdag: alleen maar winnaars

Door Frank Schwalba-Hoth

De met spanning verwachte verkiezing voor de Veiligheidsraad leverde woensdag een mix van continuïteit op, met Oostenrijk, Kirgizië, Portugal, Trinidad en Tobago en Zimbabwe als nieuwe leden voor een termijn van twee jaar.

Ik kan niet anders dan de zeven duidelijke winnaars van deze verkiezing te noemen.

1. Portugal: In het Verdrag van Tordesillas van 1494 bepaalde de paus dat alle land op onze aardbol ten oosten van een lijn van de Noordpool naar de Zuidpool, ten westen van de Kaapverdische Eilanden, Portugees moest zijn. Toegepast op de wereld van vandaag zou dit heel Afrika en Azië hebben omvat. Gezien een dergelijke enorme territoriale macht een half millennium geleden, is het dan ook het minste dat de rest van het voormalige Portugese koninkrijk, althans als republiek, een plaats aan de tafel van de wereldmachten kan innemen.

2. Oostenrijk: Voor Oostenrijk geldt een vergelijkbare historische situatie. In de 16e eeuw, tijdens het bewind van keizer Karel V, bereikten de Habsburgers voor het eerst de status van wereldmacht. Gezien de enorme omvang van hun grondgebied, dat zich over verschillende continenten uitstrekte, spraken tijdgenoten van een rijk “waar de zon nooit ondergaat”. Daarom is het historisch gezien niet meer dan terecht dat zij nu, in ieder geval voor twee jaar, aan de tafel van de wereldmachten zitten.

3. Kirgizië: Het “Epos van Manas” uit Kirgizië is volgens het Guinness World Record het langste gedicht dat ooit is gepubliceerd. Met een half miljoen regels is het ongeveer 20 keer langer dan Homeros’ Odyssee en Ilias samen en drie keer langer dan het Indiase Mahabharata. Zo’n literaire kampioen verdient een plaats aan de tafel in New York.

4. Trinidad en Tobago: Als je de geboorteplaats bent van unieke muziekinstrumenten en -stijlen zoals de steelpan, de limbo, calypso, soca, rapso, chutney-muziek en chutney-soca, verdient Trinidad en Tobago het om op gelijke voet te worden geplaatst met China (opera), Engeland (de Beatles uit Liverpool), Frankrijk (chanson), Rusland (polka) en de Verenigde Staten (blues en jazz).

5. Duitsland: Ondanks zijn onsamenhangende beleid ten aanzien van het VN-Handvest, goed bestuur en mensenrechten wist Duitsland 103 stemmen te behalen. Hoewel dit niet voldoende was voor de vereiste tweederde meerderheid om gekozen te worden, was het veel meer dan een staat had mogen verwachten met zijn immorele getreuzel over Gaza, Palestina en Venezuela.

6. Zimbabwe: Archeologische vondsten dateren de menselijke bewoning van het huidige Zimbabwe van minstens 500.000 jaar geleden. In de 13e eeuw had het Koninkrijk Groot-Zimbabwe een hoofdstad met het grootste stenen bouwwerk in het prekoloniale Zuid-Afrika. Een dergelijke prehistorische geschiedenis en een dergelijke architectonische prestatie vormen een geldige reden om gekozen te worden als een speciaal VN-besluitvormend land.

7. VN-Handvest: Het Handvest van de Verenigde Naties heeft tot doel de vrede en de internationale veiligheid te handhaven en de mensenrechten te eerbiedigen. Aangezien het erop lijkt dat de permanente leden van de Veiligheidsraad min of meer van deze verplichting zijn vrijgesteld, biedt de tussentijdse verkiezing van de niet-permanente leden ten minste een kans op tegenwicht. De uitsluiting van Duitsland is een bemoedigend teken dat de reflex om staten te straffen – in het geval van eerlijkheid en integriteit gelukkig – nog steeds de overhand heeft.